ماسک برای الگوی یکطرفه با روشی مناسب در شنوایی شناسی (بخش ۸)

0
28

شکل زیر نمونه ی خوبی از ماسک برای الگوی یکطرفه است. کم شنوایی گوش آزمایشی کاملا حسی عصبی است که بزرگترین پهنای پلاتو (PW) یا محدوده ماسک کافی (AMR) را فراهم می کند. فقط کم شنوایی انتقالی پهنای پلاتو را می کاهد. پلاتو در کم شنوایی حسی عصبی ۱۰۰ و در کم شنوایی انتقالی ۵۰ دسی بل است.

در الگوی یکطرفه سطح آغازین ماسک برای روش بهینه (A1) بسیار بزرگتر از روش پلاتو (IM) است. در این مثال سطح آغازین برای روش بهینه ۴۰ دسی بل بالای آستانه AC ماسک نشده گوش غیر آزمایشی است. پس انتظار داریم آستانه ماسک شده ۴۰ دسی بل تغییر کند. در این مثال آستانه ۲۰ دسی بل تغییر کرده است (از ۵۰ دسی بل به ۷۰ دسی بل). مقدار واقعی تغییر آستانه (۲۰ دسی بل) کمتر از حداکثر مقدار محتمل (۴۰ دسی بل) تغییر آستانه است که ثابت می کند در پلاتو هستیم. برای گام دوم (A2) سطح شدت ماسکر ۲۰ دسی بل افزوده می شود اما آستانه تغییر نمی کند. پس این آستانه، واقعی است. اگر از روش پلاتو استفاده می کردیم، ۴ سطح ماسک لازم بود.

تفاوت دو روش در ماسک BC بارزتر است. در تمام مثالهای این مقاله و مقالات بعدی فرض می کنیم حداکثر خروجی برای BC، ۶۰ دسی بل است. در روش بهینه با دو گام پوشش، به ورای حداکثر خروجی ادیومتر می رسیم اما روش پلاتو به ۸ سطح نیاز دارد.

حالا سناریوی سخت تری را در نظر بگیریم. یعنی موردی که پهنای کمتر پلاتو دارد. برای این مورد، IA باید برابر با حداقل IA در مبدل خاص باشد مثلا ۴۰ دسی بل با هدفون فوق گوشی. ABG ظاهری در گوش آزمایشی باید ABG واقعی باشد و این گپ باید حداکثر مقدار انتقالی باشد یعنی برابر با IA باشد. باز بخاطر داشته باشید ABG نمی تواند فراتر از IA باشد. در این سناریوی سخت، ABG ظاهری در گوش غیرآزمایشی باید ABG واقعی در آن گوش باشد. این حالت به ندرت رخ می دهد اما سختترین شرایط ماسک است.  حداقل پهنای پلاتو ۳۰ دسی بل و حداقل AMR (محدوده کافی ماسک) ۲۰ دسی بل است. بدترین الگوی یکطرفه در شکل زیر دیده می شود. در این مورد IA 40 دسی بل است و حداکثر افت انتقالی یعنی ۴۰ دسی بل در گوش آزمایشی وجود دارد و گپ در گوش غیر آزمایشی ۱۰ دسی بل است. در این شرایط ما پلاتو نداریم اما AMR (20 دسی بل) داریم. در روش پلاتو به ۳ سطح پوشش برای آستانه AC و BC نیاز خواهد بود.  در روش بهینه یک سطح یعنی همان سطح آغاز پوشش کفایت می کند. سطح آغاز پوشش برای AC (A1) و BC (B1) 20 دسی بل بالاتر از آستانه ی AC ماسک نشده گوش غیر آزمایشی خواهد بود که برای پوشاندن هر کراس اوری کافی است. اگر آستانه گوش آزمایشی با ماسک تغییر نکند، پس همان آستانه ماسک نشده واقعی بوده است. اگر لازم شد می توان شدت ماسکر را ۵ یا ۱۰ دسی بل افزایش داد تا مطمئن شویم در پلاتو هستیم.

شکل دیگر الگوی یکطرفه، گوش مرده (dead ear) است (شکل زیر). برای AC و BC پلاتو نداریم. آستانه ها باید به حد ادیومتر برسند. در این حالت روش بهینه بسیار بهتر از روش پلاتو است. در روش بهینه تنها دو سطح ماسک لازم است اما در پلاتو ۷ سطح.

آخرین شکل الگوی یکطرفه، در شکل زیر دیده می شود. گوش آزمایشی دارای کم شنوایی آمیخته است و ABG پهنای پلاتوی AC و BC را کاهش داده است. روش بهینه نیاز به دو گام پوشش دارد. روش پلاتو نیاز به ۴ گام پوشش برای ارزیابی AC و ۶ گام برای ارزیابی BC دارد. در الگوی یکطرفه حتی در بدترین شرایط پهنای پلاتو یا AMR نسبتا بزرگ است.  در هرحال روش بهینه سطوح کمتری لازم دارد.

گردآوری: دکتر فرزانه ضمیری (دکترای شنوایی شناسی)

افزودن دیدگاه